Mikrocement na ściany i podłogi, Śląsk i Małopolska

Mikrocement to nie jeden produkt, tylko zestaw warstw. Klient widzi ostatnią, ale o trwałości decydują te pod spodem. Pominięcie którejkolwiek jest najczęstszym powodem, dla którego powierzchnia pęka albo odchodzi po kilku miesiącach.

Cały układ ma zwykle od dwóch do trzech milimetrów, więc drzwi zostają na miejscu, a wysokość pomieszczenia się nie zmienia. To główny powód, dla którego mikrocement wygrywa w remontach mieszkań, gdzie każdy centymetr wysokości jest policzony.

Najlepszym podłożem są płytki ceramiczne przyklejone na całej powierzchni, równa wylewka i tynk cementowo-wapienny. Płyta gipsowo-kartonowa też się nadaje, pod warunkiem że stelaż jest sztywny, a płyty są kręcone z odpowiednim rozstawem.

Kłopot zaczyna się przy podłożach, które pracują. Stara podłoga drewniana na legarach, płytki odparzone od podkładu i świeży, niewysezonowany jastrych to trzy przypadki, w których uczciwie odradzamy mikrocement albo proponujemy dodatkowe przygotowanie. Puste płytki wystukujemy i wymieniamy przed startem.

W łazience dochodzi hydroizolacja. Pod prysznicem i na ścianach w strefie mokrej robimy ją zawsze, niezależnie od tego, że sam mikrocement po zalakierowaniu wody nie przepuszcza. Powłoka dekoracyjna nie zastępuje izolacji, tylko ją przykrywa.

Łazienkę o powierzchni ścian i podłogi rzędu trzydziestu metrów robimy zwykle w cztery, pięć dni roboczych. Między warstwami muszą upłynąć przerwy technologiczne, więc harmonogramu nie da się skrócić bez szkody dla efektu.

Prace są w większości bezpyłowe. Nie skuwamy płytek, nie wywozimy gruzu, a szlifowanie prowadzimy z odciągiem. W praktyce oznacza to, że można mieszkać w mieszkaniu w trakcie remontu jednego pomieszczenia.

Po ostatniej warstwie lakieru wchodzimy na powierzchnię po dobie, a pełną odporność chemiczną osiąga po mniej więcej tygodniu. Przez ten czas prosimy o łagodne mycie i unikanie silnych detergentów.

Najczęściej robimy z niego łazienki, bo brak fug realnie zmienia sposób sprzątania i wygląd małego pomieszczenia. Prysznic bez brodzika wykończony mikrocementem to jedno z tych rozwiązań, które wyglądają drogo, a mieszczą się w budżecie zwykłego remontu.

Drugie miejsce to podłogi w otwartych przestrzeniach: salon połączony z kuchnią, korytarz przechodzący w schody. Ciągła powierzchnia bez progów i fug optycznie powiększa metraż, a przy okazji ułatwia mycie.

Robimy z niego też blaty kuchenne, ściany za telewizorem, schody i umywalki wylewane w miejscu. Ten sam materiał w kilku miejscach spina wnętrze mocniej niż dobieranie kilku różnych wykończeń.

Do mycia wystarczy woda z delikatnym płynem o obojętnym pH. Odradzamy octy, odkamieniacze i mleczka ścierne, bo z czasem zmatowią lakier. Na blacie kuchennym warto po prostu używać deski i podkładki pod gorące garnki.

Zalakierowana powierzchnia nie wymaga impregnacji przez kilka lat. W łazience i na blacie, czyli tam, gdzie warstwa pracuje najciężej, lakier warto odświeżyć po mniej więcej pięciu latach. To pół dnia pracy, bez naruszania warstw dekoracyjnych.

Drobne zarysowania na podłodze da się zamaskować, głębsze uszkodzenie naprawiamy punktowo. Mikrocement jest wybaczający, bo naturalny rysunek powierzchni ukrywa poprawkę lepiej niż jednolita farba.